انواع گردشگری:پایان نامه واکنش‌ بازدید‌کنندگان وگردشگری

دانلود پایان نامه

انواع گردشگری

تا قبل از جنگ جهانی اول، امکانات تفکیک اشکال گردشگری با توجه به طبقات اجتماعی وجود نداشت، درحالیکه امروزه باید عواملی را مورد استفاده قرار داد که عوامل شامل زمان، مکان، انگیزه و هدف است. با توجه به مدت زمان اقامت و یا به عبارتی دیگر طول مدت مسافرت، می‌توان از گردشگری کوتاه مدت و گردشگری دراز‌ مدت صحبت نمود و آنها را از یکدیگر تفکیک کرد. فصل سال نیز می‌تواند دو نوع از گردشگری را که شامل توریسم زمستانی (از آبان تا فروردین) و توریسم تابستانی (از اردیبهشت تا مهرماه) است، مشخص نماید. مکان مسافرت و یا محل اقامتی که توریست انتخاب می‌کند نیز شکل معینی را عرضه می‌دارد. اقامت ممکن است در هتل، کمپینگ، ویلای شخصی و یا خانه‌های اجاره‌ای باشد. انجام چنین مسافرت‌هایی معمولا توسط وسایل حمل و نقل زمینی، هوایی و یا دریایی صورت می‌گیرد که این عامل نیز خود می‌تواند شکل خاصی از گردشگری را به نام گردشگری زمینی، هوایی و دریایی را به وجود آورد(مهندسین مشاور شهر و خانه،1378،ص35).

انواع گردشگری به اختصار به صورت  زیر می‌باشند:

 

2-3-1) اکوتوریسم[1]

اکوتوریسم اختصار واژه Ecological-Tourism است که در ادبیات فارسی به گردشگری زیست محیطی یا طبیعت‌گردی مشهور شده است. هرچند که در زبان فارسی بین گردشگری زیست محیطی و گردشگری طبیعت‌گرد تفاوتی قائل نشده‌اند اما اصولا دانشمندان تفاوت‌هایی بین این دو واژه قائل هستند و اکوتوریسم را زیرمجموعه طبیعت‌گردی می‌دانند. اما به دلیل وارد نشدن به مباحث فلسفی بحث این این دو واژه را با کمی اغماض یکسان تلقی می‌نماییم. به طور کلی طبیعت‌گردی عبارت است از «انواع گردشگری که در بستر طبیعت صورت می‌پذیرد که هدف آن داد و ستادهایی بین گردشگر و محیط زیست است که در آن به محیط زیست آسیب وارد نشود» (مهندسین مشاور شهر و خانه،1378،ص35).

 

2-3-2) گردشگری فرهنگی[2]

مقصود از گردش‌های فرهنگی بحث درباره آن بخش از این صنعت است که بر جذابیت‌های فرهنگی توجه خاصی می‌کند. این جنبه‌های جذاب متفاوت‌اند و شامل کارهای انجام شده، موزه‌ها، نمایشگاه‌ها و از این قبیل چیزها می‌شود (وای گی، 1377،ص 177).

گردشگری فرهنگی ارتباط نزدیکی با گردشگری با علایق ویژه دارد ولی حوزه آن وسیع‌تر می‌باشد. مسافرت به منظور آشنایی با سایر فرهنگ‌ها و دیدن جنبه‌های هنری فرهنگ‌های قدیمی، به زمان‌های رم و یونان قدیم باز می‌گردد. امروزه این نوع از گردشگری شهرت بسیاری پیدا کرده و از سوی سیاستگذاران گردشگری با اقبال بالایی روبرو شده و به عنوان یک شکل بسیار خوب از گردشگری «گردشگری هوشمندانه» شناخته می‌شود(مهندسین مشاور شهر و خانه ،1378،ص42).

گردشگری فرهنگی بسیاری از عناصر بازار گردشگری را مشتمل می‌شود:

1- بازدید از جاذبه‌ها و مقاصد قدیمی و حضور در جشن‌های سنتی

2- سفر به قصد استفاده از غذاها و شراب‌های محلی، منطقه‌ای

3- تماشای رخدادهای ورزشی سنتی و شرکت در فعالیت‌های تفریحی محلی

4- بازدید از کارگاه‌ها شامل مزارع، مراکز صنعتی یا کارخانجات (مهندسین مشاور شهر و خانه، 1378، ص42).

 

2-3-3) گردشگری تجاری[3]

مهم‌ترین مسافرت‌هایی که تحت این عنوان صورت می‌گیرد عبارتند از سفرهایی که افراد برای شرکت در بازارهای مکاره، نمایشگاه‌های کالا و صنایع و یا سرکشی و بازدید از تاسیسات کارخانه‌ها و نظایر آنها می‌نمایند. معمولا در مسافرت‌های بازرگانی محل اقامت اختیاری نیست و هزینه این قبیل مسافرت‌ها به عهده شرکت‌های تجاری است (رضوانی،1379،ص20).

علی‌رغم تصور ما مبنی بر جدید بودن این نوع گردشگری، پیشینه آن به سالیان بسیار دور بازگشته و از قدیمی‌ترین اشکال گردشگری به حساب می‌آید و فقط نوع آن در طول زمان تغییر یافته است و امروزه موارد زیر را نیز شامل می‌شود:

– بازدید از مشتریان بالقوه توسط فروشندگان که مسافران تجاری نیز به آنها می‌گویند.

– ارسال کالا برای مشتریان(مهندسین مشاور شهر و خانه ،1378،ص42).

 

2-3-4) سفر به روستاها[4]

اصولا بازار گردش‌ها و مسافرت‌ها در مناطق شهری و پیشرفته توسعه می‌یابد. بسیاری از ساکنان این مناطق پیشرفته می‌خواهند از این محیط بسیار تصنعی و متجدد فرار کنند و به مناطق کمتر توسعه یافته و بی آلایش پناه ببرند. اینها به گردش یا سفر به مناطق روستایی می‌روند. به زحمت می‌توان به صورتی دقیق مشخص کرد که چه تعدادی به این گونه گردش‌ها یا مسافرت‌ها می‌روند (وای گی،1377،ص181).

[1] Ecotourism

[2] Cultural Tourism

[3] Commercial Tourism

[4] Rural Tourism

دانلود پایان نامه