تأمین مالی بلند مدت//پایان نامه درباره روشهای تامین مالی

دانلود پایان نامه

تأمین مالی بلند مدت[1]

تامین مالی بلند مدت عمدتا به منظور سرمایه گذاری‌های بلند مد، مانند خرید دارایی‌های جدید، احداث کارخانه‌ها و یا مدرنیزه کردن امکانات موجود مورد استفاده قرار می‌گیرند. منابع تأمین مالی بلند مدت شامل استقراض(بدهی) بلند مدت، سهام عادی و سهام ممتاز می‌گردد (شباهنگ، 1375، ص 216).

2-1-4-4- تأمین مالی از طریق سرمایه استقراضی[2]

سرمایه استقراضی عمدتا شامل وام‌های رهنی، تسهیلات بانکی، اوراق قرضه و سایر بدهی‌های بلند مدت می‌باشد که توسط بانک‌ها و موسسات تامین مالی و سایر اشخاص حقیقی تأمین و اعطا می‌شوند. در مجموع تأمین مالی بواسطه استقراض، مزایایی را برای شرکت به دنبال دارد. از جمله اینکه بهره بدهی‌ها جزء هزینه‌های قابل قبول مالیاتی بوده و در نتیجه صرفه جویی‌های مالیاتی به همراه خواهد داشت. از طرف دیگر تامین مالی بدین طریق سهم سهامداران در کنترل شرکت راکاهش نداده و در دوره تورمی بازپرداخت آن ارزان تر تمام خواهد شد. تأمین مالی از طریق بدهی صرفه نظر از مزایای ذکر شده در فوق، معایبی هم دارد. تضمین پرداخت بدهی و لزوم بازپرداخت اصل آن در سررسید و محدودیت هالی مالی که شرایط وام‌های اخذ شده بر شرکت را تحمیل می‌نماید، از جمله این موارد می‌باشد. همچنین استفاده بیش از حد بدهی، ریسک ساختار سرمایه و در نتیجه هزینه سرمایه شرکت را افزایش می‌دهد (عبدالله زاده و مدرس، 1373، ص 196).

2-1-4-5- تأمین مالی از طریق سهام عادی[3]

شرکتها می‌توانند از طریق صدور و فروش سهام عادی به سرمایه گذارانی که قبلا سهامدار بوده اند و یا با خرید سهام جدید سهامدار شده اند، وجوه مورد نیاز خود را تامین نمایند. اگر شرکتی قصد افزایش سرمایه را داشته باشد سهام جدید را باید نخست به سهامداران فعلی خود عرضه نماید و بدین ترتیب هر سهامدار به نسبت سهام خود در پذیره نویسی سهام عادی جدید مشارکت نموده و از این طریق سهم مالکانه خود را در شرکت حفظ می‌نماید (جهانخانی و پارساییان، 1374).

با توجه به اینکه میزان ریسک و هزینه سهام عادی در مقایسه با سایر راه‌های تأمین مالی بیشتر است، لذا بدیهی است که نرخ بازده مورد انتظار سهامداران عادی بیش از نرخ بازده مورد انتظار توقع در بدهی‌ها می‌باشد و در نتیجه تأمین مالی از طریق سهام عادی یکی از گران ترین راه‌های تأمین مالی برای شرکت به شمار می‌آید (الن شاپیرو، 1993، ص 10).

2-1-4-6- تأمین مالی از طریق سهام ممتاز[4]

سهام ممتاز، سهامی عادی است که دارای سود ثابت، معین و از پیش تعیین شده است و از این نظر شبیه اوراق قرضه می‌باشد با این تفاوت که پرداخت سود به سهامداران ممتاز الزام آور نمی باشد و چنانچه شرکت سود نداشته باشد، می‌تواند سودی به سهامداران پرداخت ننماید .تأمین مالی از طریق سهام ممتاز بدلیل عدم الزام شرکت در پرداخت سود به سهامداران ممتاز دارای ریسک کمتری در مقایسه با بدهی است و در مقایسه با سهام عادی بدلیل برخورداری از نرخ ثابت، شرکت ریسک بیشتری را تحمل می‌کند. همچنین مانند سهام عادی و برخلاف بدهی فاقد صرفه جویی مالیاتی می‌باشد، بنابراین از نظر هزینه سرمایه بعد از بدهی و قبل از سهام عادی طبقه بندی می‌گردد(الن شاپیرو، 1993، ص 26).

[1] Long –term financing

[2] financied through debt capital

[3] Financing through ordinary shares

1- Financing through preferred stock

دانلود پایان نامه