سیاست ایجاد اشتغال-پایان نامه درباره اعتبار اعطایی بانک کشاورزی

دانلود پایان نامه

برنامه ها و سیاست های ایجاد اشتغال:

الف. ایران: بررسی سیاست های اشتغال ایران در طول برنامه های اول، دوم و سوم توسعه اقتصادی، بیانگر جایگاه متفاوت توسعه اشتغال و کاهش بیکاری و سیاست های اتخاذه شده برای اهداف موردنظر است:

برنامه اول توسعه (1372-1368): اهداف اشتغال در این برنامه مبتنی بر سه محور کاهش بیکاری پنهان و فصلی، افزایش بهره وری سرانه نیروی کار و افزایش نسبت کارکنان مشاغل علمی و فنی و تخصصی به کل شاغلین بوده است.

سیاست های مرتبط با اشتغال این برنامه در تبصره های 12،24 و 26 آن آمده است . رویکرد حاکم در تولید  به جای کاربری، سرمایه بری و ابزارسالاری بوده است:

اتخاذ سیاست های مربوط به توسعه سرمایه گذاری بخش غیردولتی و فرصت های شغلی شامل سیاست های مالی، پولی و مالیاتی، هدایت سرمایه های خارجی ، حمایت از صنایع کوچک، اولویت دادن به طرح های آب و کشاورزی.

سیاست های مربوط به استفاده از تکنولوژی مناسب با توجه به شرایط بازار کار.

اتخاذ سیاست های تعیین دستمزد و بهره وری شامل متناسب سازی مزد و حقوق با بهره وری نیروی کار و سیاست های تشویقی و انگیزشی برای جذب متخصصین در نواحی محروم.

سیاست های آموزشی مرتبط با بازارکار گسترش آموزشهای فنی و حرفه ای حین خدمت و آموزش مدیران و …

اعمال سیاست های تجاری.

سیاست ایجاد اشتغال در خارج از کشور و گسترش همکاریهای فنی و مبادله نیروی کار.

اصلاح قوانین و مقررات در جهت تشویق سرمایه گذاری خصوصی و توسعه بازار کار.

 

برنامه دوم توسعه (1378-1374): سیاست های اشتغال زایی به شرح ذیل مورد توجه بوده است :

توسعه سرمایه گذاری فرصت های شغلی از طریق فراهم نمودن شرایط کارآفرینی، اتخاذ سیاست های مالی، حمایت از صنایع کوچک و اعمال حمایت های قانونی از تسهیلات لازم و ارزان قیمت برای اشتغال جوانان.

اصلاح ساختار اشتغال (تشویق سرمایه گذاران به استفاده هرچه بیشتر کارکنان ایرانی و توزیع مجدد نیروی کار شاغل بین دستگاه ها و شرکت های غیردولتی).

آموزش در زمینه های مناسب شغلی از طریق گسترش مراکز فنی و حرفه ای.

تقویت شبکه پردازش اطلاعات بازار کار و انجام پژو هش های مربوط به حرکات بازار، طبقه بندی و استاندارد مهارت و ایجاد ارتباط بین آموزش و نیازهای کمی و کیفی بازار کار.

تأمین مشاغل مولد برای نیروی کار مازاد عشایر و کمک به استمرار فعالیتهای غیرکشاورزی در محیط روستایی.

برنامه سوم توسعه (1383-1379): در این برنامه با اختصاص فصل ششم به سیاستهای اشتغال، توجه خاصی به  مقوله “اشتغال و کاهش بیکاری” شده است:

سیاست های گسترش سرمایه گذاری و فرصت های شغلی شامل:

اعطای تسهیلات ارزان برای سرمایه گذاری اشتغالزا به منظور حمایت از طرح های اشتغالزا و صنایع کوچک و اشتغالزا.

معافیت از حقوق و عوارض دولتی برای سرمایه گذاری در مناطق کمتر توسعه یافته.

پرداخت تسهیلات بانکی از محل بخشی از سپرده های قانونی بانک ها به طرح های اشتغالزای بخش های مختلف اقتصادی.

پرداخت تسهیلات قرض الحسنه و ارزان قیمت به بنگاه های کوچک اشتغالزا.

حمایت دولت از سرمایه گذاری های خصوصی در مناطق.

استفاده از منابع حساب ذخیره ارزی برای طرح های سرمایه گذاری خصوصی.

مشارکت دولت در ایجاد صندوق قرض الحسنه توسعه اشتغال روستایی و توسعه صنایع کوچک .

منطقی نمودن هزینه های برق، گاز، تلفن، آب و فاضلاب و نیز متناسب نمودن نرخ های ترجیحی در جهت حمایت از تولید.

کاهش هزینه های نیروی کار به شکل تخفیف در میزان حق بیمه سهم کارفرما و کاهش مالیات کارفرمایان.

سیاستهای آموزشی شامل: پرداخت یارانه سود تسهیلات،ایجاد آموزشگاه های آزاد فنی و حرفه ای واطلاع رسانی.

سیاست اعزام نیروی کار از طریق ایجاد اشتغال و اعزام نیروی کار به خارج.

سیاست جایگزینی نیروی کار

سیاست های مربوط به اصلاح نهادها و قوانین و مقررات ناظر بر بازار کار (ازوجی، 1386).

 

برنامه توسعه چهارم: (1384-1388):

بازنگري در قوانين و مقررات ناظر بر بازار كار با ساز و كار سه جانبه گرايي (دولت، كارگر و كارفرما) ؛

گسترش بازار محصولا‌ت دانايي محور و دانش بنيان و گسترش نقش بخش خصوصي و تعاوني؛

تشويق سيستم بانكي براي اعطاء تسهيلا‌ت به بخش‌هاي اقتصادي و مناطق مختلف كشور با استفاده ‌از يارانه‌ نقدي و وجوه‌اداره شده و حساب ذخيره‌ارزي به منظور ايجاد انگيزه براي سرمايه‌گذاري و اشتغال؛

تقويت صندوق‌هاي توسعه سرمايه‌گذاري دولتي و غيردولتي در راستاي اعطاء تسهيلا‌ت اشتغالزايي؛

تقويت نهادهاي پشتيباني كننده توسعه كارآفريني و صنايع كوچك و متوسط؛

افزايش توان رقابت‌ پذيري بنگاه‌هاي فعال در صنايع نوين و با فناوري بالا‌ در راستاي جذب دانش‌آموختگان؛

بازنگري در رشته‌هاي دانشگاهي بر مبناي نيازهاي اجتماعي، بازار كار و تحولا‌ت علمي؛

اصلا‌ح در نظام آموزش فني و حرفه‌اي و علمي – كاربردي و ارتقاء و توانمندسازي سرمايه‌هاي انساني و همچنين كاهش فاصله سطح دانش و مهارت نيروي‌كار با سطح استاندارد جهاني؛

تدوين نظام استاندارد و ارزيابي مهارت نيروي‌كار كشور با رويكرد بين‌المللي؛

استمرار نظام كارآموزي و كارورزي براي تمام آموزش‌هاي فني و حرفه‌اي و علمي – كاربردي؛

تدوين نظام حمايت از بنگاه‌هاي دولتي و غيردولتي در توسعه‌اموزش‌هاي فني و حرفه‌اي و علمي – كاربردي؛

طراحي برنامه‌هاي ويژه‌اشتغال، توانمندسازي و آموزش‌مهارت‌هاي شغلي به ويژه براي جمعيت‌هاي سه دهك پايين درآمدي؛

اتخاذ تدابير مورد نياز در استفاده ‌از مقرري بيكاري به منظور تنظيم بازار كار؛

توجه به توانمندسازي و بهبود وضعيت اشتغال ايثارگران در همه برنامه‌هاي اشتغا‌ل‌زايي كشور؛

جمع‌آوري و خروج تمام افراد خارجي فاقد پروانه كار از كشور؛

كاهش ماليات و تخفيف در حق بيمه سهم كارفرما به منظور تشويق كارفرمايان در به‌ كارگيري نيروي‌كار جديد؛

تدوين برنامه جامع توسعه مشاركت زنان، تقويت مهارت‌هاي زنان متناسب با نيازهاي جامعه و تحولا‌ت فناوري، شناسايي و افزايش ساختارهاي سرمايه‌گذاري در فرصت‌هاي اشتغالزا و توجه به تركيب جنسيتي عرضه نيروي‌كار؛

اصلا‌ح و بهبود مديريت نيروي انساني بخش دولتي با رويكرد جذب متخصصان و نخبگان .

 

اهداف و سياست‌هاي بازار كار در برنامه چهارم گوياي اين واقعيت است كه‌اين برنامه در مقايسه با برنامه‌هاي قبلي، عمده سياست‌هاي بازار كار را مورد توجه قرار داده و براي هر يك از اين سياست‌ها راهكارهاي اجرايي نيز ارايه كرده‌است. لحاظ كردن اين سياست‌ها نشان از شيوه برنامه‌ريزي اين برنامه و تدوين اسنادي است كه باعث شد موضوع بازار كار در ابعاد گسترده‌تري مورد توجه قرار گيرد. علا‌وه برآن، اهداف و سياست‌هاي لحاظ شده‌از تنوع بيشتري برخوردار است و توسعه‌اجراي آن‌ها موجب زمينه‌سازي براي بهبود بازار كار در ايران در افق چشم‌انداز بيست ساله مي‌شود(سند توسعه اشتغال و سرمایه گذاری استان گیلان، 1392).

دانلود پایان نامه