شدت رقابت در بین رقبای موجود درصنعت بیمه

وقتی که شرکتهای فعال تو یه صنعت زیاد هستن،احتمال وجود شرکتهای تک رو و خودمدار بالاست.این احتمال اما در صنعت بیمه به دلیل نظارتها و حساسیتهای بالا ضعیف به نظر می رسه. در حالتی دیگه ممکنه شرکتهای هم اندازه تو یه صنعت به دلیل رقابت با هم باعث ایجاد بی ثباتی در وضع اون صنعت شن. در طرف مقابل،اگه صنعت تحت تاثیر یه یا دو شرکت پیشرو باشه، این احتمال وجوددارد که این شرکتها بتونن نظم رفتاری خاصی رو برقرار کنن.

اون چیزی که ممکنه واسه شرکتهای یه صنعت اتفاق بیفته بازی سهم بریه. بازی ای که این روزا شرکتای  بیمه در کشور شدیدا به اون مشغول ان.یکی از دلایل شروع این بازی رشد کنه صنعت واسه شرکتهاییه که به دنبال پیشرفت هستن که این نیاز به پیشرفت در بیمه های خصوصی بیشتر دیده می شه.بر همین پایه شاهدیم که جنگ سهم بری در میان اونا خیلی سخت تر از بیمه های دولتی در جریانه،اما نکته باحال این وسط موضوع تمایزه.تفاوت در میدون رقابت،لایه های           نفوذ ناپذیری رو در مقابل وسایل رقابتی بوجود میاره.این تمایزه که ترجیح و تعلق خاطر به وجود می آورد و بر کسی پوشیده نیس که ما در بیمه تغییر یا تفاوت چندانی رو تجربه نکرده ایم و در همین زمینه هزینه ای نکرده ایم. به تعبیر بهتر هنوز از لایه نفوذ ناپذیر تفاوت استفاده و بهره نبرده ایم.بدین صورت، تنها نوع رقابت با معنی و دارای کارکرد در میان ما رقابت بر سر قیمته، چه اینکه تفکیک و تفاوت هیچ وقت واسه مدیران ما محلی از اعراب نداشته.

نکته قابل ذکر دیگه در مورد رقابت بین رقبای موجود اون هستش که رقابت کنندگان از نظر روش هدف دار، اصل و روابط شون اهداف متفاوتی رو دنبال می کنن.پس شرکتها زمان زیادی رو صرف درک این موضوعات می کنن،با اینکه ممکنه مقررات رفتاری خاصی رو واسه رقابت تو یه صنعت وضع کنن،البته اینکه اجبار به این مقررات چیجوری و تا چه حده همیشه دعوا برانگیز بوده.

بعضی وقتا بحث در مورد رقابت فعالان تو یه صنعت مربوط به ترک اون صنعت به وسیله رقابت کنندگانه.با این حال مثل مشکلات ورود که در مورد تازه واردین مطرح بود واسه این رقابت کنندگان  مشکلاتی واسه خروج  متصوره که این مشکلات به سه دسته اقتصادی،هدف دار و عاطفی تقسیم بندی می شن.وقتی که سطح مشکلات خروج بالاست ظرفیتهای اضافی در درون صنعت هست و شرکتهای بازنده به جای تسلیم شدن به صورت مبهمی منتظر می مانند و به خاطر ضعفای خود به تاکتیکهای افراطی روی میارن.در تحلیلای رقابتی وقتی که مشکلات ورود واسه تازه واردین بالا و مشکلات خروج پایین باشه،درآمد بالا و ثابتی رو تماشاگر یم که بهترین حالت واسه شرکتهای حاضر در عرصه س.  از سویی مشکلات کم واسه ورود تازه واردین و مشکلات بالای خروج واسه رقابت کنندگان هم در اومد کم با خطر بالا رو واسه شرکتها به دنبال داره. چیزی که در مورد صنعت بیمه میشه گفت    اون هستش که مشکلات خروج اونا بسیار بالاست که هرسه عامل یاد شده در اون تاثیردارن.از سویی مشکلات ورود هر چند ماهیتا به نسبت پایین آزمایش می شه،اما دخالتهای دولت این مشکلات رو مشکل می کنه، پس در صنعت بیمه تماشاگر درآمدهای بالا و البته با خطر هستیم.

این مطلب را هم بخوانید :  پایان نامه

اقتصادی

نکته شایان ذکر اون هستش که عواملی که شدت رقابت رو تعیین می کنن ممکنه دچار تغییر شن. نمونه بسیار عادی اون رشد صنعت  است . همونجوریکه میدونیم هرچه صنعت بالغ تر باشه اندازه رشد اون کم میشه که این منتهی به شدید شدن رقابت،سود کاهنده و تحولات اساسی می شه.با اینکه یه شرکت باید خود رو با عوامل زیادی که شدت رقابت رو تو یه صنعت تعیین می کنن تطبیق دهد،اما شرکتها از آزادی عمل هم بهره مند هستن که این آزادی عمل از راه تغییرات هدف دار جفت و جور      میاد.

۱-۸-۴-۱-۳)فشار به وجود اومده توسط اجناس جانشین

 

همه شرکتهای موجود تو یه صنعت با صنایعی که اجناس جانشین تولید می کنن در رقابت هستن.اجناس جانشین با ایجاد سقفی واسه قیمتهایی که شرکتا می تونن با هدف سودآوری واسه اجناس خود مشخص کنن پا به میدون می ذارن. کاملا معلومه هر چی این قیمت مناسب تر باشه محدودیتهای ایجاد شده در صنعت پایدارتر میشه.شناسایی اجناس جانشین نیازمند جستجو موشکافانه واسه محصولاتیه که می تونه عملکردی مشابه داشته باشن.این جستجوی موشکافانه حتی ممکنه شرکت رو به مرزهای صنایعی ببره که در نگاه اول هیچ ربط و نسبتی با اجناس صنعت ندارن،اما از پتانسیلای خاصی واسه جایگزینی بهره مند هستن.خود بیمه گری وایجاد صندوقای پرداخت خسارت جانشین اجناس بیمه حساب می شن.

 

 

۱-۸-۴-۱-۴)توان چانه زنی بیمه گذاران

بیمه گذاران هم با تلاشهای خود واسه کاهش قیمت اجناس لازم با صنعت بیمه رقابت           می کنن؛یعنی با قدرت چانه زنی خود سودآوری صنعت بیمه رو تحت تاثیر قرار میدن. بیمه گذاران همیشه در تلاش ان کالاهایی با خدمات بیشتر و کیفیت بالاتر و قیمت کمتر دریافت کنن. اونا حتی به صورت مستقیم و غیر مستقیم شرکتهای حاضر تو یه صنعت رو بر علیه هم بر می انگیزانند.البته روشن و مبرهنه که قدرت این بیمه گذاران برابر نیس و بستگی به حجم خرید ، دفعات خرید و … داره.کلا اهمیت نسبی خریدهای بیمه گذاران قدرت اونا رو مشخص می کنه.عوامل زیر در بالا بردن توان چانه زنی بیمه گذار موثره : ۱- حجم خرید بالا ۲- نقش و درصد سهم اجناس صنعت در ساختار هزینه و خریدهای بیمه گذار ۳- نبود تفاوت خاص یا تنوع اجناس خریداری شده طوری که جایگزینی اونا با سختی همراه باشد۴- تغییرات هزینه ای کم واسه بیمه گذار  ۵-تهدید به ترکیب رو به عقب بیمه گذاران؛ یعنی خودشون محصول رو تولید کنن و بر همین پایه درخواست تخفیفات بیشتری کنن ۶-  نقش ضعیف خدمات و اجناس در کیفیت اجناس خریداری شده  ۷-  اطلاعات کافی و به موقع بیمه گذاران.

این مطلب را هم بخوانید :  مقالات : نگرش دانش محور به سازمان[۱]

کاهش قیمت

چیزی که مسلمه اینکه شرکتها با  انتخاب بیمه گذاران خود  انگار قدم در راه یه تصمیم هدف دار می ذارن.تصمیمی که در بر دارنده این واقعیته که میشه با انتخاب بیمه گذارانی که کمترین قدرت انتخاب رو دارن تصمیمات هدف دار مربوط به توان چانه زنی رو بهتر کرد.اما در صنعت بیمه، بیمه گذاران شرکتها و آدمایی هستن که خدمات شرکت بیمه رو مورد استفاده قرار         میدن. نکته قابل توجه  اینکه بر خلاف حجم خرید بالای اجناس ، نقش برجسته اجناس بیمه در موفقیت،کیفیت و ساختارهای هزینه ای بیمه گذاران ، هزینه های زیاد تغییرات از نظر شناختی و وقتی و پولی و اطلاعات کافی بیمه گذاران فشار خیلی از طرف بیمه گذاران به صنعت بیمه وارد نمیاد.این سهولت با اینکه واسه صنعت بیمه خوشاینده اما مطمئنا بی توجهی و نبود تفکر به کار گیری این فرصت به معنی استفاده موثر از اون نیس.این بدون معناس که  فشار کم مشتریان به معنی مدیریت این فشار به وسیله شرکتای بیمه فعال نیس.البته بسیار اتفاق میفته که شرکتای بیمه با فشار مشتریان خود مواجه می شن اما هیچ وقت این فشار نیرویی تولید نکرده که مدیران شرکتای بیمه رو به تفکری هدف دار در این مورد وا داره . شاید وابستگی زیاد و نبود گزینه های دیگه انتخاب این همزیستی کم فشار رو توجیه پذیر ساخته.

۱-۸-۴-۱-۵)توان چانه زنی تامین کنندگان :

تامین کنندگان هم می تونن شرکتهای درون یه صنعت رو با افزایش قیمتها یا کاهش کیفیت تهدید کنن.تامین کنندگان می تونن سودآوری رو واسه شرکتهایی که قادر به تامین هزینه های اضافه شده نیستن از بین ببرن.اگه شرایطی مانند شرایط زیر برقرار باشه تامین کنندگان می تونن قدرت خود رو به رخ بکشن.

۱-اگه تامین کنندگان معدود بوده و نسبت به شرکتهای فعال در  صنعت متمرکزتر باشن. ۲- اگه تامین کننده مجبور نباشه واسه ارائه محصول و خدمات خود با دیگه اجناس و خدمات رقابت کنه ۳- اگه محصول تامین کننده درون داد مهمی واسه کار و کاسبی خریدار به حساب بیاد . ۴- اگه محصول تامین کننده تفاوت و تنوع داشته و هزینه جابه جایی به شرکتای درون صنعت تحمیل کنه و …

نکته مهم در این نیرو موثر بر رقابت اون هستش که بیشتر افراد تامین کنندگان رو فقط بنگاه فرض می کنن،در حالی که  مثلا نیروی انسانی هم جزیی از این نیرو حساب می شه؛ چون که این نیروها می تونن سود بالقوه یه صنعت رو از راه چانه زنی از بین بر دارن.  از طرف دیگه در صنعت بیمه به جز تامین کننده گان نرم افزارها و سخت افزارهای بیمه بیمه گذاران از جمله تامین کنندگان اصلی حساب می شن که قدرت چانه زنی اونا در سوداوری این صنعت حرف اول رو      می زنه.این نیرو جزو معدود نیروهای اثرگذاریه که توجه مدیران بیمه رو به خود مشغول داشته.اون طور که خیلی از رقابتهای موجود در این صنعت دور محور این نیرو متمرکز شدن.