کارکرد بازار مالی:”پایان نامه درباره نرخ ارز و سود بانکی”

دانلود پایان نامه

 کارکرد بازارهای مالی

کار کرد بازارهای مالی عبارتند از:

  1. انتقال وجوه بین واحدهای اقتصادی

انتقال وجوه بین واحدهای اقتصادی، نقش اساسی بخش مالی اقتصاد است.

واحدهای اقتصادی، به طور کلی شامل واحدهای دارای مازاد و عرضه کننده وجوه جهت پس انداز ( خانوارها، بنگاههای اقتصادی، بخش عمومی و دولتی) و واحدهای فاقد منابع و متقاضی تسهیلات جهت مصرف و سرمایه گذاری هستند. نقش بازارهای مالی این است که این دو گروه را به یکدیگر نزدیک کند. و راهکاری فراهم سازد که وجوه از واحدهای دارای مازاد پس انداز به واحدهای مواجه با کمبود منابع یا کسری پس انداز انتقال یابد.

سازو کار کارگرد مناسب این بازارها موجبات استفاده بهینه از منابع کمیاب پولی و مالی را فراهم می آورد و زمینه رشد و پیشرفت مطلوب اقتصادی را ممکن می سازد. در این بازارها به دلیل امکان دسترسی همگان به منابع کمیاب پولی و مالی – تحت شرایط مشابه که از وجود رقابت سالم و کامل و اطلاعات فراوان نشات می کیرد-  این اجازه به سرمایه گذار داده می شود که از منابع پس اندازی جامعه استفاده کند و از منابع آن بهره مند شود[1]. بدیهی است که تاثیر این نقل و انتقال وجوه، فراهم آوردن بسترهای لازم جهت پس انداز و زمینه سازی برای ایجاد سرمایه گذاری مولد است و در صورت فقدان یا ضعف بازارهای مالی، امکان پس انداز و سرمایه گذاری های مولد در سطح وسیع وجود نخواهد داشت.

  1. وساطت در انطباق سررسیدها

دارندگان وجوه عمدتاً به دلایل متعددی حاضر نیستند در سپرده های بلند مدت سرمایه گذاری کنند، در حالی که متقاضیان وجوه، به تسهیلات بلند مدت نیاز دارند. بانک ها با اخذ وجوه از طریق سپرده پذیری یا راه های دیگر و پرداخت آن به متقاضیان تسهیلات بلند مدت، دارایی های کوتاه مدت را به دارایی های بلند مدت تبدیل می کنند.

در واقع، بازارهای مالی این امکان را را پدید می آورند که افرادی به صورت کوتاه مدت، مازاد منابع خود را در اختیار نظام بانکی قرار دهند و عده ای بلند مدت تسهیلات بگیرند یا بر عکس، منابع افرادی که بلند مدت سرمایه گذاری کرده اند، به دفعات متقاضیانی توزیع شود که کوتاه مدت به وجوه نیازمندند.

  1. تعیین قیمت وجوه و سرمایه

روابط متقابل خریدارو فروشنده در بازار مالی، قیمت دارایی مبادله شده را تعیین می کند. به عبارت دیگر، این روابط بازده مورد انتظار دارایی مالی را تعیین می کند. انگیزه بنگاه برای بدست آوردن وجوه، به بازده مورد انتظار سرمایه گذار بستگی دارد. این ویژگی بازار مالی نشان می دهد که وجوه چگونه میان دارایی های مالی مختلف تقسیم شود. این را « فر آیند قیمت یابی »[2] می نامند[3].[4]

قیمت وجوه و سرمایه در بازارهای مالی تعیین می شود. از این رو، بازارهای مالی با تعیین قیمت سرمایه و وجوه، بنگاه ها را در تصمیم گیری های سرمایه گذاری و برنامه ریزی های مالی کمک می کنند، به طوری که قیمت بازاری سرمایه توسط بنگاه می تواند با بازده انتظاری ناشی از آن مقایسه گردد و بدین ترتیب، بنگاه ها سرمایه خود را به سرمایه گذاری هایی که بازده آنها بالاتر یا مساوی هزینه سرمایه آنهاست اختصاص دهند. همچنین با استفاده از هزینه سرمایه که در بازار مالی تعیین می شود، امکان مقایسه و ترجیح سرمایه گذاری های کوتاه مدت و بلند مدت فراهم می شود. فر آیند کشف قیمت در بازارهای مالی، زمانی به درستی و شکل عادلانه انجام می گیرد که شرایط رقابتی بر بازار حاکم باشد. در این شرایط، عرضه و تقاضای وجوه و سرمایه، قیمت را تعیین می کند و قیمت تعیین شده توسط بازار، بهترین راهنما برای عرضه کنندگان وجوه ( پس انداز کنندگان و سرمایه گذاران) و تقاضا کنندگان وجوه ( سپرده پذیران) خواهد بود. بدین ترتیب، تصمیم گیری برای هر دو گروه آسان خواهد شد و منابع سرمایه ای به بهترین نحو ممکن تخصیص خواهد یافت.

113- مجتهد و حسن زاده، 1384، صص250-249.

114- price discovery process

115- فرانک فبوزی، فرانکو مودیلیانی و مایکل فری، مبانی بازارها و نهادهای مالی، ج1، ترجمه: حسین عبده تبریزی، تهران: نشر پیشبرد، چاپ سوم، 1389، ص 24

دانلود پایان نامه