کیفیت سود-پایان نامه درباره کیفیت سود در شرکت

دانلود پایان نامه

مدیریت سود خوب یا سالم

به یقین، اگر مدیریت سود به صورت مناسبی جهت منافع شرکتها و فارغ از دستیابی به هدفهای مهم کارکردی آنها انجام شود، دارای جوانب مثبت است. مدیریت سود به شکل مطلوب به معنای «اقدامهای منطقی و مناسب[1]» است.

 

اقلام تعهدی اختیاری و زمانبندی شناخت درامد و هزینه می تواند به عنوان ابزاری جهت مدیریت سود به کار گرفته شود. نتایج تحقیق سوبرامانیام[2] گویای این مطلب است که استفاده از اقلام تعهدی اختیاری می تواند حاکی از کارا بودن مدیریت سود باشد؛ چرا که اقلام تعهدی اختیاری با سودآوری آینده دارای ارتباطی مستقیم است که نشان می دهد استفاده از این اقلام جهت مدیریت سود، محتوای اطلاعاتی سود را افزایش می دهد.

بنابراین، استفاده از روشهای حسابداری تعهدی یکی از موارد مدیریت سود خوب یا سالم است. یک فعالیت عاقلانه و مناسب که بخشی از فرایند مدیریت مالی و اعاده ارزش سهامداران است، از موارد مدیریت خوب سود به شمار می رود. مدیریت سود خوب از فرایند روزمره اداره یک شرکت با مدیریت عالی محسوب می شود که طی آن، مدیریت بودجه معقولی تعیین می کند، نتیجه ها و شرایط بازار را بررسی می کند، در برابر تمامی تهدیدها و فرصتهای غیرمنتظره واکنش مثبت نشان می دهد و تعهدها را در بیشتر یا تمامی موارد به انجام می رساند. گاهی اوقات به این مدیریت سود خوب، «مدیریت سود عملیاتی » گفته می شود که در آن مدیریت اقدامهایی را در جهت تلاش برای ایجاد عملکرد مالی باثبات انجام می دهد. برای مثال، مدیریت ممکن است فعالیت روزانه کارخانه را چند ساعت زودتر تعطیل کند و بعدازظهر به کارگران مرخصی دهد. این تصمیم برای آن است که آنان به هدفهای تولید به خوبی دست یابند یا به این سبب است که سطح موجودی تولیدشده به اندازه کافی بالاست و نیازی به موجودی بیشتر نیست؛ یا اینکه برعکس، کارگران را به دلیل نرسیدن به هدفهای تولید تنبیه کند.(نوروش و همکاران 1384).

2-1-2- کیفیت سود

نظريه كيفيت سود براى اولين بار توسط تحليل گران مالى و كارگزاران بورس مطرح شد، زيرا آنها احساس مى كردند سود گزارش شده قدرت سود شركت را آنچنان نشان نمى دهد كه در ذهن مجسم مى كنند. آنها دريافتند كه تجزيه و تحليل صورتهاى مالى شركتها به دليل نقاط ضعف متعدد در اندازه گيرى اطلاعات حسابدارى كار مشكلى است. سوال اساسى اين است كه چرا تحليل گران مالى در ارزيابى خود از سود خالص گزارش شده و يا سود هرسهم شركت (بدون تعديل) استفاده نمى كنند و جانب احتياط را رعايت مى نمايند. پاسخ اين است كه در تعيين ارزش شركت نه تنها به كميت سود، بلكه بايد به كيفيت آن نيز توجه شود. منظور از كيفيت سود، زمينه بالقوه رشد سود و ميزان احتمال تحقق سودهاى آتى است. به عبارت ديگر، ارزش يك سهم تنها به سود هر سهم سال جارى شركت بستگى ندارد بلكه به انتظارات ما از آينده شركت و قدرت سودآورى سال هاى آتى و ضريب اطمينان نسبت به سودهاى آتى بستگى دارد. (جهانخانى، ظريف فرد، 1374). برداشت حسابداران و تحليل گران مالى از واژه سود متفاوت است. تحليل گران مالى عموما سود گزارش شده (سود حسابدارى) را متفاوت از سود واقعى مى دانند. يكى از دلايل اين تفاوت از ديدگاه تحليل گران اين است كه سود مى تواند به وسيله مديران دستكارى شود. تحليل گران مالى تلاش مى كنند تا چشم انداز سود شركتها را ارزيابى كنند. چشم انداز سود به تركيب ويژگى هاى مطلوب و نامطلوب سود خالص، اشاره دارد. براى نمونه، شركت داراى عناصر و اقلام ثابت در صورت سود و زيان خود نسبت به شركت فاقد اين اقلام و عناصر، كيفيت سود بالاترى دارد. همين امر به تحليل گران اجازه مى دهد سود آتى شركت را با قابليت اطمينان بيشترى پيش بينى نمايند.(اسماعيلى، 1386). كيفيت گزارشگرى، يعنى ميزان مفيد بودن و قابليت استفاده از اطلاعات در تصميم سازى، كه ديدگاه هاى مختلفى را نيز به دنبال دارد. ريبال يكى از ويژگى هاى مهم آن را شناسايى به موقع زيان مى داند و به موقع بودن را از عناصر كيفيت بر مى شمارد. (ریبال[3]، 2004). سود حسابدارى معيارى براى ارزيابى گزارشگرى مالى است؛ زيرا تغيير در كميت ترازنامه، به دنبال صورت سود و زيان رخ مى دهد (بدون در نظر گرفتن طبقه بندى مجدد) و شناسايى به موقع سود و زيان منجر به تجديد به موقع تمامى متغيرها و نسبت هاى مالى مى گردد. اگرچه سود بيانگر عملكرد نهايى شركتها است، ولى هر شركتى داراى سيستم حسابدارى با حساب هاى خاص خود است كه منجر به ارائه سودهاى مختلف مى گردد. بنابراين بايد بتوان داستان واقعى اين ارقام را براى سرمايه گذاران تشريح كرد(شباهنگ، 1381 ). تعريف قطعى از كيفيت سود و ملاكهاى تعيين كننده آن ارائه نشده، به طورى كه از نظر سيگال در 1997 تعريف آن ساده نيست. (سیگال[4]، 1982). از نظر كاترين اسچيپر و ليندا وينسنت[5] 2003 کیفیت سود تاحدى به سود هيكس در 1939 نزديك است؛ يعنى سود نزديك به سود هيكس داراى كيفيت بالايى است. لازم به ذكر است كه سود از نظر هيكس به ميزان مصرفى، در شركت اتلاق مى گردد؛ به طورى كه ارزش اقتصادى اول دوره شركت با آخر دوره آن برابر باشد. اين معيار، بيانگر تغيير در خالص دارايى هاى اقتصادى است و نهايت اينكه از نظر كميسيون بورس اوراق بهادار، عايدات مديريت شده از كيفيت پایینی برخوردارند. (هیکس[6]، 1939).

[1] Reasonable and Proper Practice

[2] Subramanyam1996

[3] Rayball 2004

[4] Siegal 1982

[5] Schipper, Vincent 2003

[6] Hicks 1939

دانلود پایان نامه