بررسی تغییرات هیستولوژیک و رادیوگرافیک تاثیر لیزر کم توان بر میزان Revascularization …

اخیراً LLLT برای تحریک Healing و پیشرفت ادم به علت خصوصیات ضدالتهابی آن مورد استفاده قرار گرفته است که این فعالیت ضدالتهابی می‌تواند در کاهش عوارض اکسپوژرهای پالپی مرتبط با تروما سودمند باشد(۷۴). مطالعات بر روی پالپ دندانی نشان داده اند که تابش لیزر کم توان سبب کاهش روند التهابی در پالپ شده و روند ترمیم بافتی را با تشکیل ماتریکس فیبروزه و پل عاجی تسریع می‌کند(۷۱). تاثیر LLLT موضعی بوده و هیچ خطری برای بافت‌های اطراف ندارد(۷۵). لیزر کم توان با کاهش مدیاتورهای التهابی خانواده‌ی آراکنوئید تولید شده از اعصاب آسیب دیده، به بلوغ رژنراسیون به دنبال تروما کمک می‌کند(۷۶). در سطح سلولی، لیزر کم توان سبب تغییرات بیوالکتریکی و بیوانرژتیک شده که سبب افزاش متابولیسم، تکثیر و بلوغ سلولی، افزایش مقدار بافت گرانولاسیون و کاهش مدیاتورهای التهابی شده که پروسه‌ی ترمیم و بهبودی را القا می‌کنند(۶۴). افزایش متابولیسم سلولی با تحریک فتورسپتورها در زنجیره تنفسی میتوکندریایی و تغییر در سطوح ATP سلولی، آزاد شدن فاکتورهای رشدی و سنتز کلاژن صورت می‌گیرد(۷۸و۷۷، ۲۲). در سطح عروقی، لیزر کم توان تکثیر سلولهای اندوتلیالی را تحریک کرده و منجر به شکل گیری عروق خونی متعدد و افزایش ساخت بافت گرانولاسیون می‌شود(۷۹).
از جمله اثرات اصلی Biostimulation ایجاد شده توسط لیزر کم توان، القای فعالیت میتوتیک سلولهای اپی تلیالی و فیبروبلاست‌ها، تحریک ساخت کلاژن توسط این سلولها، جلوگیری از ترشح برخی مدیاتورهای شیمیایی، تغییردر دانسیته کاپیلاری و تحریک Microcirculation موضعی است(۶۴). احتمالاً لیزر کم توان نقش مهمی‌در ترمیم آلوئول به دنبال خارج کردن دندان بدلیل تاثیرگذاری آن در تکثیر، تمایز و کلسیفیکاسیون در استئوبلاست‌ها دارد(۷۹). مکانیسم های متعددی وجود دارد که طی آن لیزر کم توان فعالیت میتوتیک فیبروبلاست‌ها را القا می‌کند که از جمله آن ها، تولید b-FGF که پلی پپتیدی مولتی فانکشنال بوده که توسط فیبروبلاست‌ها تولید شود. این پلی پپتیداز نه تنها قادر به القای تکثیر فیبروبلاستی بوده، بلکه در تمایز آنها نیز نقش داشته و بر سلولهای ایمنی ترشح کننده سایتوکاین‌ها و سایر فاکتورهای رشدی تنظیم کننده فیبروبلاست‌ها تاثیرگذار است. بلوغ فیبروبلاست‌ها و حرکت آنها درون ماتریکس نیز تحت تاثیر لیزر قرار می‌گیرد(۷۹).
تحلیل خارجی ریشه دررادیوگرافی با برداشته شدن بافت عاجی ریشه با یا بدون ایجاد رادیولوسنسی مشخص می‌شود که می‌تواند دارای نماها و موقعیت‌های مختلف باشد. بافت‌های آسیب دیده حمایت کننده، قبل از شروع پروسه‌ی ترمیم، با ایجاد پاسخ التهابی شروع به برداشت بافت آسیب دیده می‌کنند که نمای اصلی این پروسه، فعالیت شدید استئوکلاستیک است. بنابراین تغییر پروسه التهابی برای کاهش تحلیل خارجی ریشه اهمیت دارد. خصوصیات ضد التهابی LLLT، براساس تاثیر آن برکاهش پروستاگلندینE2،TNF ، IL-1، سیکلواکسیژناز –mRNA و سطوح فعال کننده پلاسمینوژن است(۸۰). در سطح سلولی، Biomodulation با افزایش ساخته شدن ATP ناشی از تغییر در خصوصیات انتقال دهنده‌های موجود در زنجیره تنفسی در نتیجه برانگیختگی الکترونها و تسریع انتقال آنها با ورود فوتون‌های نوری اتفاق می‌افتد (واکنش اولیه). واکنش های ثانویه با افزایش ترانسپورت کننده‌های غشای سلولی (Na+/K+ ATP ase و Na+/H+ antiportes)، افزایش پیامبرهای ثانویه (cAMP, Ca2+) و سنتز بیشتر RNA و DNA صورت می‌گیرد(۲, ۳). افزایش سرعت میتوزی و سنتر پروتئین منجر به رژنراسیون بافتی سریع می‌گردد(۸۱).
از آن جا که اغلب صدمه اوالژن قبل از تکمیل رشد صورتی اتفاق می‌افتد، حفظ دندان و استخوان اطراف آن تا زمان تکمیل رشد اهمیت دارد. بنابراین هدف و درمان موفقیت‌آمیز در این موارد، حفظ دندان و استخوان برای چندین سال تا تکمیل رشد فرد است(۳۱).
۱-۲-مروری بر مقالات
دندانهای با آپکس باز که قبل از ۶۰ دقیقه به دنبال اوالژن ری‌پلنت شوند، به دلیل ری واسکولاریزاسیون پالپی ممکن است تجدید حیات شوند. اما، در صورت آلودگی بافت‌های اپیکالی به باکتریها، این امر صورت نمی‌گیرد. به همین دلیل Wang و همکاران به دنبال مطالعه‌ای که در ۲۰۱۰ انجام دادند، غوطه‌ور ساختن دندان Avulsed شده را در داکسی سیکلین برای مدت ۵ دقیقه قبل از ری‌پلنت توصیه کردند(۸۲).
در مطالعه‌ی Yanpiset و همکاران در سال ۲۰۰۰، ۸۱ دندان سگ، Extract شد و نتایج نشان داد که استفاده از ماینوسیکلین موضعی قبل از ری‌پلنت دندان‌ها، به طور قابل توجهی میزان وقوع ری‌واسکولاریزاسیون را در پالپ افزایش می‌دهد به علاوه چنین نتیجه گیری شد که ری‌واسکولاریزاسیون پالپی در محیط بدون باکتری به طور مطلوب‌تر صورت می‌گیرد و در مورد دندان‌های دچار اوالژن که تاج دست نخورده می‌باشد، این عمل به طور مطلوب صورت می‌گیرد(۸۳).
در مطالعه Bruno و همکاران در ۲۰۰۹ براساس یافته‌های میکروبیولوژیک ۸۵% دندانهای نکروزه با وجود تاج intact، حضور میکروارگانیسم‌ها را در کانال ریشه‌ای نشان دادند(۸۴).
دندان نابالغ Avulse شده دارای آپکس باز، ریشه کوتاه و بافت پالپی نکروزه است که می‌تواند به عنوان یک اسکافولد برای رشد بافتهای جدید عمل کند. بافت‌ها از قسمت اپیکال می‌توانند به داخل کانال ریشه دسترسی پیدا کرده و با تکثیر به قسمت‌های کرونالی پالپ برسند. در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۱ توسط ترابی نژاد و همکاران صورت گرفت، از پلاسمای غنی از پلاکتPlatelet Rich Plasma) یا (PRP برای Revitalization پالپ دندانی نکروز با اپکس باز استفاده شده در فالوآپ کوتاه مدت(۵/۵ ماه) نتایج نشان داد که PRP می‌تواند به عنوان یک اسکافولد ایده‌آل برای ری واسکولاریزاسیون پالپی عمل کند(۸۵).
استفاده از لیزر کم توان با اندیکاسیون های متعدد در دندانپزشکی برای اولین بار توسط Mester و همکاران تشریح شد(۸۶).
Almeid-Lopes و همکاران اثر لیزر بر میزان تکثیر فیبروبلاست ها را دریک مطالعه Ex vivo بررسی نمودند و چنین نتیجه گیری نمودند که اگرچه طول موج به کار رفته در لیزر Ga As تاثیری بر میزان پرولیفراسیون سلولی ندارد اما زمان اکسپوژر به تابش لیزر اهمیت زیادی دارد. به طوری که هرچه طول مدت زمان اکسپوژر به لیزر کوتاه تر باشد، پرولیفراسیون سلول ها بیشتر است(۸۷).
مطالعه Merli و همکاران در سال ۲۰۰۵، به تحقیق در مورد تاثیر تابش لیزر کم توان بر سلول های استخوانی کشت داده شده در rat پرداخته است. نتایج بیانگر افزایش ساخته شدن استخوان با تحریک تکثیر و تمایز سلولی شده و سبب ردیف شدن و نظم استئوبلاست ها بوده است هر چند این اثرات تنها در سلول های نابالغ مشاهده شد(۸۸).
در سال ۲۰۰۶ Racha وJoniok از لیزر کم توان با دوز J/cm28/3 با قدرت mw15 و با زمان تابش s15 برای بررسی زخم‌های پوستی استفاده کردند و افزایش Neovascularization و تکثیر فیبروبلاستی و کاهش انفیلتراسیون التهابی در ناحیه زخم جراحی مشاهده نمودند(۸۹).
در مطالعه‌ای که توسط Matsui و همکاران در سال ۲۰۰۷ انجام گرفت، به بررسی تاثیرات تحریکی رادیکال هیدروکسیل (OH) تولید شده توسط لیزر Ga-AL-As بر روی قابلیت مینرالیزاسیون سلولهای پالپ دندانی انسان پرداخته شد. این لیزر، با طول موج nm810 به دو صورت در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفت: به صورت توان خروجی یک وات برای مدت ۵۰ ثانیه و توان خروجی نیم وات برای ۵۰ ثانیه، نتایج این مطالعه نشان داد که رادیکال هیدروکسیل تولید شده در کاربرد لیزر باتوان خروجی ۱ وات، سبب تسریع شکل‌گیری بافت سخت در سلولهای پالپ دندانی می‌شود. این رادیکال تولید شده توسط لیزر Ga Al As ملکول‌های سیگنال دهنده سلولی نظیر G.Protein را فعال کرده و تشکیل بافت سخت در سلولهای پالپی افزایش می‌دهند(۷۲).
طبق مطالعات Hamaoka و همکاران در سال ۲۰۰۹ تابش لیزر Nd:YAG سبب افزایش Biocompatibility ریشه های دندان شده و می‌تواند به عنوان درمان جایگزین جهت آماده سازی سطح ریشه قبل از ری پلنت مورد استفاده قرار گیرد(۹۰).
IIker Gorur در سال ۲۰۱۰ از یکی از خواص LLLT که افزایش واسکولاریزاسیون می‌باشد استفاده نمود و در بیماری که تحت درمان ارتودنسی بود، دچار صدمه جا به جایی به سمت خارج(Extrusive Luxation) شده بود با استفاده از LLLT به نتایج مطلوبی دست یافت. وی پیشنهاد کرد که LLLT می‌تواند منجر به حفظ طولانی مدت دندانهای تروماتیزه از طریق تسریع ری واسکولاریزاسیون، تغییرات در پرولیفراسیون سلولی و افزایش فاکتورهای رشدی فیبروبلاست و پرولیفراسیون سلولهای PDL شود و کاربرد لیزر کم توان می‌تواند به عنوان یک درمان جایگزین غیرتهاجمی‌در مقایسه با درمان های اندودنتیک در دندان های با سابقه Extrusive Luxation بیش از ۲ میلی متر به کار رود(۹۱). هرچند پاسخ بیمار نه تنها به نوع لیزر وابسته است، بلکه به بافت هدف و وضعیت سیستم ایمونولوژیک هم بستگی دارد(۹۲).
در مطالعه‌ای که توسط Erica dosantos در سال۲۰۱۰ بر روی اثرات Biostimulatory لیزر کم توان و پرتوان دیود گالیوم الومینیوم انجام شد، نتایج بیانگر این بود که در درمان سطح ریشه دندانهای Avulsed شده در rat ها با لیزر کم توان هیچ گونه بهبودی در پروسه Healing پس از Replant فوری و تاخیری دندانها فراهم نمی‌شود. اما درمان با لیزر دیود پرتوان در دندانهائی که بطور تاخیری ری‌پلنت شده‌اند باعث کاهش وقوع تحلیل خارجی ریشه می‌شود که این پدیده بدلیل افزایش مقاومت ریشه ناشی از حذف پروتئین‌ها به کمک حرارت ناشی از لیزر و همچنین اثرات باکتریوسیدال لیزر می‌باشد. با این حال این نوع لیزر در تحریک سلولها جهت رژنریشن پریودنشیوم، هیچ نقشی شناخته شده‌ای ندارد. Erica بدنبال این مطالعه‌ پیشنهاد نمود که تابش لیزر پرتوان به سطح ریشه همراه با استفاده از روش های بیولوژیک مثل استفاده از فاکتورهای رشدی و تحریک سلولهای پیش ساز (Progenitor)PDL ممکن است به عنوان یک درمان جدید برای دندانهای ری‌پلنت شده با تاخیر محسوب شود(۷۷).
در مطالعه‌ی Ferriero و همکاران در سال ۲۰۱۰ که در بررسی تاثیر کاربرد لیزر دیود با طول موج nm680 در درمانهای دندانی Pulp Cap بر روی تکثیر فیبروبلاست‌ها صورت گرفت، نتایج نشان داد که استفاده از لیزر کم‌توان به همراه Pulp Cap، پرولیفراسیون سلولهای L-929 فیبروبلاستی را به طور معنادار تغییر نمی‌دهد(۷۱).
در مطالعه‌ Suzuki و همکاران که در سال ۲۰۱۱ صورت گرفت، به بررسی تاثیر لیزر CO2 بر روی ترمیم پالپ اکسپوز شده در رت پرداختند. آنها دریافتند که در بافت‌های بسیار پرعروق که شامل سلولهای اندوتلیالی بسیار هستند، تابش لیزر، تمایز سلولهای پروژنتیور پالپی تسریع شده و سبب بیان بسیاری ملکول‌ها و فاکتورهای رشدی از سلولهای اندوتلیالی می‌شود که تمایز سلولهای پالپی سریع‌تر صورت گیرد(۹۴). آنها چنین بیان کردند که پالپ دندانی شامل یک سیستم میکروسیرکولار است که فاقد شریان و ورید حقیقی می‌باشد ومیکروسیرکولیشین پالپی، سیستمی‌دینامیک بوده که جریان خون را در واکنش به وقایع متابولیک اطراف نظیر دنتیوژنز تنظیم می‌کند(۹۵). صدمات و جراحات اندودتلیالی سبب فرستاده شدن سلولهای شبه ادنتوبلاست به ناحیه آسیب دیده شده و سلولهای بنیادی اطراف عروقی می‌توانند در پاسخ به صدمات ادنتوبلاستی تکثیر شوند(۹۶).
طبق نتایج به دست آمده در مطالعه Carvalho و همکاران در سال ۲۰۱۲ که Follow Up آن ۶۰ روز بود درمان سطح ریشه با تابش لیزر پرتوان دیود قبل از جایگذاری تاخیری سبب کاهش وقوع تحلیل خارجی ریشه نسبت به موارد بدون پیش درمانی یا پیش درمانی با سدیم فلوراید می‌شود(۹۷).
در سال ۲۰۱۲،Vilela و همکاران به آنالیز هیستومورفومتریک پاسخ التهابی و نکروز در دندان های سانترال ری پلنت شده در rat هایی که تحت تابش لیزر کم توان قرار گرفته بودند پرداختند. نتایج مطالعه آن ها نشان داد که گروهی که تحت تابش لیزر قرار گرفته بودند نسبت به گروه کنترل بدون تابش اشعه تحلیل ریشه کمتری داشتند. به علاوه آنالیزهای هیستولوژیک سلول های التهابی کمتر و نواحی نکروتیک محدودتری را در گروهی که تحت تابش لیزر کم توان قرار گرفته بودند نشان داد(۶۹).
۱-۳- بیان مسئله
در بین صدمات تروماتیک دندانی ، اوالژن(بیرون افتادن دندان از ساکت) یک اورژانس واقعی قلمداد شده و عدم درمان سریع و دقیق دندانپزشک می تواند منجر به از دست رفتن دندان بیمار گردد که اهمیت این مسئله با توجه به اینکه اکثر این صدمات در دندانهای قدامی روی می دهند چند برابر می گردد.بهترین درمان در این صدمات جایگزاری بلافاصله دندان در ساکت می باشد که البته در اکثر موارد امکان پذیر نیست. بنابراین نوع ماده انتقال دهنده دندان و مدت زمان گذشته از وقوع صدمه تا درمان اهمیت بسزایی در پروگنوز این دندانها دارد. متاسفانه در خیلی از موارد به دلیل عدم آگاهی و یا در دسترس نبودن مواد حامل دندان از نوع فیزیولوژیک ( مثل محیط هنکس ویا شیر) ، از موارد غیر فیریولوژیک مثل آب یا بزاق استفاده میگردد که در زمانهای بیش از ۲۰ دقیقه می توانند منجر به از بین رفتن الیاف PDL دندان گردند و یا ممکن است دندان در محیط کاملا خشک نگهداری گردد که در زمان بیش از یک ساعت منجر به از دست رفتن کل الیاف PDL می گردد
مطالعات زیادی نشان داده اند که لیزر کم توان علاوه بر دارا بودن خواص تسکینی وضد التهابی، جریان خون ودرناژ لنفاوی ناحیه را افزایش داده ومنجربه افزایش عملکرد سیستم ایمنی وپرولیفراسیون سلولی میشود بنابراین میتواند پروسه ترمیم (healing ) را بطور موثری بهبود دهد.از انجائیکه بدنبال اوالژن دندانی اسیب شدیدی به بافت پریودنتال و پالپ دندان وارد می شود، به نظر می رسد کاربرد لیزر با توجه به خصوصیات ذکر شده می تواند در افزایش پروگنوز درمان موثر باشد. با توجه به اینکه تا کنون مطالعه ای در مورد تاثیر لیزر بر دندانهای دچار اوالژن در شرایط مختلف نگهداری صورت نگرفته ، این مطالعه طراحی گردیده است.
۱-۴-اهداف و فرضیات
الف) هدف کلی
بررسی تغییرات هیستولوژیک و رادیوگرافیک تاثیر لیزر کم توان بر میزان revascularization پالپی دندانهای نابالغ Avulsed و مجدد کاشته شده در سگها
ب)اهداف اختصاصی
بررسی تغییرات هیستولوژیک و رادیوگرافیک پالپ در دندانهای با جایگذاری فوری پس از اوالژن به دنبال لیزر تراپی یا پروتکل درمانی معمول پس از ۲ ماه
بررسی تغییرات هیستولوژیک و رادیوگرافیک پالپ در دندانهای با جایگذاری پس از ۳۰ دقیقه بعد از اوالژن (داخل بزاق) به دنبال لیزر تراپی یا پروتکل درمانی معمول پس از ۲ ماه
بررسی تغییرات هیستولوژیک و رادیوگرافیک پالپدر دندانهای با جایگذاری پس از ۳۰ دقیقه بعد از اوالژن (داخل آّب) به دنبال لیزرتراپی یا پروتکل درمانی معمول پس از ۲ ماه
بررسی تغییرات هیستولوژیک و رادیوگرافیک پالپ در دندانهای با جایگذاری پس از ۴۵ دقیقه بعد از اوالژن (محیط خشک) به دنبال لیزرتراپی (هم سطح دندان و هم داخل الوئول) یا پروتکل درمانی معمول پس از ۲ ماه
بررسی تغییرات هیستولوژیک و رادیوگرافیک پالپ در دندانهای با جایگذاری پس از ۴۵ دقیقه بعد از اوالژن (محیط خشک) به دنبال لیزرتراپی (فقط به سطح دندان) یا پروتکل درمانی معمول پس از ۲ ماه
مقایسه گروههای فوق با یکدیگر
ج) اهداف کاربردی
بررسی استفاده از لیزرهای کم توان در بهبود پروسه Revascularizationپالپی جهت افزایش موفقیت عمل Replantation دندانAvulsed نابالغ
د) فرضیات یا سؤالات تحقیق
یافته های هیستولوژیک و رادیوگرافیک پالپ دندانها با جایگذاری فوری به دنبال لیزر تراپی یا پروتکل درمانی معمول پس از ۲ ماه تفاوتی ندارند.
یافته های هیستولوژیک و رادیوگرافیک پالپ دندانها با جایگذاری پس از ۳۰ دقیقه (داخل بزاق) به دنبال لیزر تراپی یا پروتکل درمانی معمول پس از ۲ ماه تفاوتی ندارند.
یافته های هیستولوژیک و رادیوگرافیک پالپ دندانها با جایگذاری پس از ۳۰ دقیقه (داخل آب) به دنبال لیزر تراپی یا پروتکل درمانی معمول پس از ۲ ماه تفاوتی ندارند.
یافته های هیستولوژیک و رادیوگرافیک پالپ دندانها با جایگذاری پس از ۴۵ دقیقه (محیط خشک) به دنبال لیزر تراپی (فقط به سطح دندان یا هم سطح دندان و هم داخل الوئول) یا پروتکل درمانی معمول پس از ۲ ماه تفاوتی ندارند.

این مطلب را هم بخوانید :  مقاله - شناسایی و رتبه بندی موانع توسعه صادرات کنسرو تون ماهی- قسمت ۳۶

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.