منابع مقالات علمی : تخصیص سفارش به تأمین کنندگان به کمک الگوریتم های متاهیوریستیک در شرکت صنایع …

یک زنجیره تأمین کلیه فرایندهای تأمین مواد اولیه تا ساخت محصول و تحویل آن به مشتری را شامل میشود. بنابراین زنجیره تأمین میتواند بهصورت مجموعهای از نهادها که در تعامل با هم در پی تولید محصول مناسب از مواد اولیه و در نهایت رساندن آن به مشتری هستند مد نظر قرار گیرد. این نهادها (تأمینکنندگان، توزیع کنندگان، تولید کنندگان، فروشندگان و غیره) میتوانند تحت مالکیت یک سازمان یا شرکت باشند و یا اینکه هر کدام در مالکیت شرکت یا سازمان مستقلی باشند. در این حالت باید نهادهای همکار در زنجیره تأمین تمام تلاش و کوشش خود را در جهت تأمین منافع مشتری و رساندن کالای با کیفیت و ارزان به دست وی متمرکز کنند. چنین هدفی جز با هماهنگ نمودن فعالیتها و جریان اطلاعات بین این نهادها قابل تحقق نیست.
در سالهای متمادی شرکتها و محققین در داشتن نگاهی یکپارچه به کل زنجیره تأمین با مشکل مواجه بودند. بهطور طبیعی سه مرحله اصلی یک زنجیره تأمین خرید، تولید و توزیع بهصورت مستقل برنامهریزی و اداره میشدند. و غالباً تنها بخشی از زنجیره تأمین مانند تولید یا توزیع را مورد توجه قرار میدادند و مدلهایی را بهطور مجزا برای بهبود وضعیت هر بخش ارائه میکردند. این مدلها بهصورت بخشی مسألهها را حل کرده و پاسخهای بهینه مناسب را به دست میآوردند و در نهایت این مدلها در کنار هم قرار گرفته و سیاستهای عملیاتی یک زنجیره تأمین را مشخص میکردند.
برخی تحولات در دنیای امروز از جمله تشدید رقابت بین صنایع مختلف و لزوم پاسخگویی سریعتر به نیازهای مشتریان ایجاب میکند که بخشهای مختلف زنجیره بهصورت هماهنگ عمل کنند. لذا تمرکز بر زنجیره تأمین و یافتن راههایی برای کاهش هزینه یا افزایش سود زنجیره به یکی از دغدغههای سازمانها تبدیل شده است.
طبقهبندی مدلهای هماهنگی در یک زنجیره تأمین
تاکنون در حوزه هماهنگی خریدار و تأمینکننده مقالات زیادی به رشته تحریر در آمده است.
همچنین افراد مختلفی سعی کردهاند در مقالات خود مرور جامعی بر این نوع از مدلها داشتهباشند.[۸۲-۸۰]
هماهنگی در زنجیره تأمین را از دو منظر میتوان مورد توجه قرار داد:
یکپارچه کردن تصمیمهای عملیاتی مختلف در یک سازمان.
هماهنگ نمودن یک تصمیم عملیاتی در چند بخش یا سازمان مختلف.
منظور از یکپارچه کردن تصمیمهای عملیاتی مختلف این است که عملیاتهای مختلف در سازمان مانند جایابی، برنامهریزی موجودی، برنامهریزی تولید و برنامهریزی توزیع بهصورت هماهنگ و یکپارچه صورت گیرد تا هزینه کل سازمان حداقل شود[۸۳].
از منظر دوم چند سازمان یا چند بخش مختلف از یک سازمان میتوانند برای هماهنگ کردن یک فعالیت عملیاتی (مانند مدیریت موجودی) با همدیگر ارتباط برقرار کنند.
در مقاله بالا “هماهنگی کلی” به سه دسته به صورت زیر تقسیم شده است:
هماهنگی در برنامهریزی تأمین و تولید.
هماهنگی در برنامهریزی موجودی و توزیع.
هماهنگی در برنامهریزی تولید و توزیع.
“هماهنگی در برنامهریزی تأمین و تولید” در واقع مطالعه بر روی شیوههای هماهنگی بین خریدار و تأمینکننده بهمنظور تعیین مقدار سفارش است. مقدار سفارش باید بهگونهای تعیین شود که برای کل زنجیره تأمین (خریدار و تأمین کننده) مقدار بهینهای باشد.
“هماهنگی در برنامهریزی موجودی و توزیع” مسائلی را در بر میگیرد که در آنها لازم است تا موضوعات نگهداری موجودی و توزیع بهموقع محصول به مشتری مشترکاً مورد توجه قرار گیرند.
اینگونه مسائل هنگامی رخ میدهند که تقاضای یک یا چند مشتری باید از یک یا چند انبار ذخیره کالا تأمین شود. لذا لازم است تا دو موضوع تعیین سیاست سفارشدهی محصول برای انبار و نیز سیاست توزیع کالا به مشتری بهطور همزمان تصمیمگیری شوند. بهطوری که هزینهی کل موجودی و توزیع حداقل شود. در این نوع مسائل همواره تضادی بین هزینههای موجودی و هزینههای حملونقل وجود دارد. مثلاً ارسال محمولههای کوچکتر با تناوب ارسال بالا هزینه نگهداری موجودی را کاهش میدهد، در حالیکه این نوع ارسال هزینههای حملونقل را افزایش میدهد.
“هماهنگی در برنامهریزی تولید و توزیع” به بررسی تعیین سطح بهینه موجودی تولید برای تولیدکننده و نیز روش بهینه توزیع محصول بهصورت همزمان بهمنظور کاهش هزینه کل نگهداری موجودی و هزینه حملونقل میپردازد. در این نوع مسائل نیز تضادی ما بین هزینههای تولید و موجودی تولیدکننده و هزینههای ارسال و موجودی توزیعکننده وجود دارد، بهطوریکه از یک طرف توزیعکننده بهمنظور کاهش هزینههای حملونقل ترجیح میدهد که کامیونها را پر از محصول کرده و سپس به مقصد مشتری ارسال کند. از طرف دیگر تولیدکننده ترجیح میدهد که هزینه آمادهسازی کمتری پرداخت کند، یعنی در هر دوره تولید مقدار بیشتری تولید کند.
هماهنگی عملیاتی را میتوان به سه طبقه تقسیم کرد [۸۴]:
هماهنگی بین خریدار و تأمینکننده.
هماهنگی در تولید و توزیع.
هماهنگی در توزیع و موجودی.
موضوع اصلی مورد بحث در این پایان نامه هماهنگی بین خریدار و تأمینکننده است، بنابراین تنها به مدلهای مختلفی که در حوزه هماهنگی خریدار و تأمینکننده ارائه شده است پرداخته خواهد شد.
استراتژیهای مختلفی برای هماهنگ کردن فرآیندها و فعالیتهای اجزاء زنجیره تأمین برای اطمینان یافتن از کارایی و عملکرد مناسب زنجیره بر حسب هزینه، سرعت پاسخگویی، تأمین بهموقع و خدماترسانی به مشتری مورد استفاده قرار گرفته است. البته نمیتوان ادعا کرد که یک استراتژی کلی و عمومی وجود دارد که بتواند برای هر نوع زنجیره تأمین مورد استفاده قرار گیرد. مهمترین این استراتژیها که در اغلب مقالات و کتابهای مربوط به زنجیره تأمین مورد اشاره قرار گرفتهاند عبارتند از: سیاستهای تخفیف، سیاستهای بازپسگیری محصول فروخته نشده یا برگشت داده شده، سیاستهای انعطافپذیر بودن در مقدار فروش یا خرید.
هنگام هماهنگ عمل کردن خریدار و تأمینکننده هزینههای کل زنجیره کاهش خواهد یافت ولی غالباً هزینههای خریدار افزایش مییابد. با این اوصاف برای علاقمند شدن خریداران به شرکت در مدل های هماهنگی برای آنها تسهیلاتی در نظر گرفته میشود مانند ارائه تخفیف، لذا مدلهای بسیاری در مرور ادبیات قابل مشاهده است که انواع مختلف تخفیف را در مدلهای هماهنگی دخیل کردهاند.
در [۸۵] مدلهای هماهنگی بین خریدار و تأمینکننده از نگاه سیاستهای تخفیف طبقهبندی شده و این مسائل را به ۴ دسته زیر تقسیم میکند:
مدلهای هماهنگی از منظر تولیدکننده یا فروشنده.
مدلهای هماهنگی همزمان خریدار و فروشنده/ تولیدکننده.
مدلهای هماهنگی یک خریدار و یک تولیدکننده/ فروشنده بر اساس تئوری بازیها.
مدلهای هماهنگی یک تولیدکننده و چند خریدار.
در این بخش مدلهای هماهنگی خریدار و تأمینکننده مورد بررسی قرار خواهد گرفت که موضوع آنها بهینهسازی همزمان منافع خریدار و تأمینکننده و کمینه کردن هزینههای کل زنجیره خریدار و تأمینکننده است.
عموماً در یک زنجیره تأمین دو موضوع تعیین اندازه انباشته اقتصادی خرید از هر تأمینکننده و تعیین اندازه انباشته اقتصادی تولید هر تأمینکننده بهصورت مجزا مدیریت میشوند. این موضوع منجر به افزایش هزینه نگهداری موجودی و در مواردی افزایش زمان سفارش کالا میشود.
ایده اصلی برای بهینه سازی همزمان خریدار و تأمینکننده اولین بار در مقاله [۸۱] ارائه شد. در این مدل خریدار و تأمینکننده براساس مدل EOQ روابط خود را تنظیم میکنند. مشخصات این مدل عبارتند از:
یک تأمینکننده و یک خریدار در مدل حضور دارند.
نرخ تولید تأمینکننده نامحدود است.
نرخ تقاضا ثابت است.

دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است